जादु

एउटा त्यो जादु

तिम्रो नज़रको 

वाण जस्तो सुरिलो

आएर मुटुमा रोपिने 

तर पिडा होइन,

मिठास दिने

अर्को जादु

तिम्रो मुस्कानको 

सूर्यझैं तेजिलो

प्रकाश छर्ने

कालो रातलाई पनि

छर्लंग पारिदिने

अनि अर्को जादु

तिम्रो हुनुको 

आनन्दमय स्वर्ग जस्तो

खुसीले भरिपुर्ण 

दुखी मनलाई पनि

सन्तुष्ट बनाईदिने

अनि त्यो जादु 

तिम्रो सम्झनाको 

जाडोको घाम जस्तो 

निकै प्यारो

तिम्रो अनुपस्थितिमा पनि

तिमीलाई मेरो सामु ल्याइदिने 

अनि यो जादु  

स्वयम् तिमी 

मेरो आत्मा तिमी

मेरो ढुक-ढुकी तिमी

म भित्र बस्ने तिमी 

मेरो पहिचान तिमी

मेरो स्वर्ग तिमी

ममा ज्यान भर्ने तिमी

अनि मलाई सताउने?

त्यो पनि तिमी 

मात्र तिमी.... 

मनको ज्वालामुखी

एकतमासले मुटु भारी भएको छ.. मुटुको बोझ आँखाले बिसाउन खोज्दै छ तर घांटीमा गाँठो परेको छ.. यो कस्तो सम्बन्ध? मुटु घांटी अनि नयनको कस्तो समझदारी? एकको स्वीकृति बिना चल्न नजान्ने? त्यो मुठीभरको मुटु को पिडा कम गर्न म बेसरी घांटी मा बल पुर्याउछु.. प्रयास विफल, अश्रुले आँखा भरिन्छन, तर बर्सन सक्दैन... ती बग्न नसकेका आँशुले अब भित्री मुटुमा दखल पुर्याउछ.. मुटु पोल्छ भत्भति.. अब भावन्न हुन्छ मलाई.. कता गएर, कसो गरेर हुन्छ  टाउको ठोकी शान्त हुन चाहन्छु म... तर सक्दिन... अगेनामा सेकाएका जस्तो  गालामा राफ पैदा हुन्छ... भित्र भित्रै डाहा हुन्छ... हात-गोडामा  लग-लगि काँप छुट्छन् | त्यहिँ ढलु ढलु लाग्छ.. बेहोशी भएको महसुस गर्छु.. कहाँ छु के  गर्दै छु सब बिर्सन्छु.. कति कातर अनि कति कम्जोर भएँ जस्तो लाग्छ.. के गरूँ, कसो गरूँ हुन्छ.. आफ्नै छातीमा मुड्की बजार्न मन लाग्छ... निशासिन्छु.. 

त्यतिकैमा आमाको आगमन हुन्छ अनि मेरो त्यो अवस्था देखि अत्ताल्लिदै अंगालो हाल्दै सोध्नु हुन्छ, 'बाबु! के भयो तलाई? किन यस्तो काँपेको? के भयो?'

म आमालाई हेर्दै आफ्नो थुनिएको बोली फुटाउने प्रयास गर्छु... भन्न खोज्छु कि म ठीक छु..केहि भएको छैन.. तपाईं चिन्ता नलिनुस...

र जब मुख खोल्छु, ती आँखाको डिलमा ढिल्पिलिएर बसेका अश्रुधारा असारको भेलझैं बगी मेरो ओठमा आइ ठक्कर खाइ रहन्छन.. र म टासी रहन्छु आमाको अंगालोमा आफ्नो मनको भेल बगाउदै..एकदम निशब्द....      

..

When I am with you

When I am with you, your smile just takes my breath away
you spread such grace & magnificence that no wealth could every pay
I love the way how you guide me to the cloud nine
And I relish every moment when our hearts intertwine

When I am with you,  I get rid of the usual ‘gloomy’ me
each of the desolations bolts and all I feel is glee
The stars, the moon, the flowers, the breeze
all offer lovely meanings and they start to please

When I am with you, I just long to be lost
in your arms, in your realm for I love you the most
If I am to choose, the best of the things for me
today, tomorrow and forever, that will always be thee

When I am with you, nothing in the world matters
but when you walk away, my utopian land shatters
The dream of the future that I savored spoils in my mind
And abruptly the merry land transforms into a different kind.

When I am with you, I want time to freeze
and we can cuddle all day & night under the trees
the taste of your lips, the warmth of your embrace
they take me to the seventh heaven, oh what a  grace

When I am with you, I feel paradise as I see myself in thee
you become my motivation to achieve the goals as gigantic as sea
When I am with you, you make me do the best
And that helps me win the world by forgetting the rest

When I am with you, I feel complete……………..

प्रेम युद्ध

एक्लो, फगत एक्लो

यो जीवनमा 

न त तिमी आउन सक्यौ

न त म उदाउन सकें

सून्य- सून्य यो स्तिथिमा 

कस्तो द्वन्द चर्केको हो

यो मेरो मनमा 

न त तिमीले बुझ्न सक्यौ

न त मैले बुझाउन सकें 

ठसाठस- ठसाठस कोचिएका 

अव्यक्त यी मेरा मनोभाव 

न त तिमीले पढ्न सक्यौ

न त मैले पोख्न सकें

त्यसैले त म दबिएको छु

आफैभित्र, फुक्न नसक्ने गरी

त्यसैले त म पिल्सीएको छु 

घाउहरु सुक्न नसक्ने गरी....

तिमीलाई मन-मनमा सजाउदा

मन भारी हुँदा बिसाउन सकिन

तिम्रा पर्खाइले बनेका ती चोटहरुको

व्यथा कतै दर्साउन सकिन

तिम्रा ओठको मुस्कानमा रमाउदा 

तिम्रा दुखमा तिम्रो हात समाउदा

मैले त आफ्नो होशै  हराएछु 

होशमा आएपछि,

तिमीले मेरो मन तोडेपछि,

 जोड-जोडले कराएछु 

तर त्यो रोदन, त्यो चिच्याहट 

कसले सुन्ने यहाँ?

मेरी नजिककी तिमीले त वास्ता गरिनौ

अरुलाई मेरो स्तिथि जान्ने फुर्सद कहाँ?

त्यसैले आज म एक्लो छु

फगत एक्लो

तिम्रो याद त मसंग छ

तर ती तीता भैसके 

मिठासको परिभाषा

तिनले दिन छोडिसके

अब त मन अमिल्लिएको छ 

तिम्रो याद धमिल्लिएको छ 

बिस्तारै यो मन पोल्न छोड्छ

तिम्रो यादको सिमा भित्र डुल्न छोड्छ 

अनि त्यसपछि  हेर्नु तिमीले 

यो एक्लोपना, यो एकान्तपन

कसरी स्वर्ग बन्छ 

अनि म रमाउनेछु  त्यसैमा 

राजा इन्द्र बनेर

अनि तिमी नाच्नेछौ मेरो इशारामा 

मेरै अप्सरा बनेर

मेरै अप्सरा बनेर ||

TOGETHER WE SHALL STAND

When the conditions go wrong
when there are no jingles of a song
when the world loses its melody
when there is nothing but the tragedy
Together we shall stand

When the flowers lose their fragrance
when the peacock forgets the merry dance
when the sunlight is clogged by the cloud
when the shrieks of pain and terror are loud
Together we shall stand

Together we shall stand                                         
and find the desired path
which leads us to the serene land
leaving behind the abhorrence and the wrath

Together we shall stand
till you trust me
and I trust you
we’ll create a world of new
Just put your hand on my hand
together shall we stand
together shall we stand

Till the eternal days ahead…………

सुन्दरताको मोल

बर्षातको त्यो पहिलो थोपाले 

फक्रन लागेको त्यो गुलाफको 

कोमल तनमा जब काउकुती लगाउँछ 

तब ऊ लजाउँदै सर्माउँदै मुस्काउंछे 

आफ्नो जवानीलाई मन्द मन्द फुकाएर 

अंग अंग सुस्तरी खोल्दै ऊ फक्रिन्छे 

त्यो रुप त्यो योवनको रहस्य क्या खुल्छ, आहा!

ऊ हांस्दछे..

ऊ हाँस्दा लाली जब चढ्छ तनमा 

भमराहरु उत्तेजित हुन्छन मन-मनमा 

उसको रस अनि सुगन्ध पछ्याउँदै

उसको तनलाई तरंगित बनाउंदै

भमरा जब गर्छ ऊसंग साउती 

कता-कता आनन्द लाग्छ 

उसलाई त्यो काउकुती 

आफुप्रति सन्तुष्ट हुँदै ऊ बल्छे धपक्क 

सुन्दरताको प्रतिमूर्ति ऊ फुलेकी छे सपक्क

जति हेर्यो उति लट्ठ पार्ने 

अहो! कस्तो उसको त्यो हाल

तर एकदिन टपक्क टिपिन्छ उसलाई

कठै! 

इश्वरको शरणमा ऊ बिताउछे बाँकी काल

इश्वरको शरणमा ऊ बिताउछे बाँकी काल || 

+++ भाष्कर+++++

अनी गगन खुल्छ रे

वर्षाको तप- तप संगै फुरुंगीएको यो मन

गगनको नयनका भेलसंगै टक्क अडिन्छ, कठै!

पहिलो झरसंगै झुमेर नांचेको यो तन

आकाशको कालो मुहार देखी थच्च बस्छ, कतै!

फूलका ओठ स्पर्श गरी, सुस्तरी सुस्तरी

गुच्छा गुच्छा भिजाउने बर्षात होइन यो 

घाम-पानी घाम-पानी एक पछी अर्को गरी 

मयुरलाई जिस्काउँदै नचाउने बर्सात होइन यो

यो त बस आकाशको आँशु को भेल हो

उसको आँशुसंगै कहिले हाँस्नु पर्ने  

त कहिले नमिठो संग रुनु पर्ने

कस्तो अचम्म यो खेल हो?

चन्द्रमालाई बोलाउँछु म केही सौन्दर्य भर्न भनी 

तर आकाश रुंदा उनी चिहाउन्नन्  रे 

तारालाई पनि बोलाई हेरें मैले 

उनी पनि चम्कन भ्याउन्नन्  रे..

अब त म पनि थकित भई 

सोध्छु आकाशलाई कति रुन्छौ भनी

केहि उत्तर दिन खोजे जस्तो गरी 

मुख खोल्छ ऊ, गड्याङ्गगुडुंग गर्छ अनी!

ऊ भित्र आगो बलेको छ जोडले 

ज्वाला चम्कन्छ घरी-घरी

दुख्दो हो कति, पोल्दो हो बेतोडले 

त्यसैले ऊ चिच्याउँछ बेसरी 

उसैको अश्रुको बर्सातमा 

कहिले हामीले नाच्नु पर्ने रे

उसैको रोदनको बेदनामा 

कहिले हामीले त्रसित भै बाच्नु पर्ने रे

शब्दमा व्यक्त नगरी ऊ 

रोएरै शान्त हुन्छ रे 

आज उसलाई सहनु रे

भोलि सुन्दर फूल फुल्छ रे

मिठो मुस्कान ओठमा डुल्छ रे.......

अनी गगन खुल्छ रे, अनी गगन खुल्छ रे